| Sitemap |  |
 |
 Vertel verder |
 Gastenboek |
Contact |
 |
 | Naar: www.beeldmeditaties.nl |  De website met meer dan 5332 heiligen, 4057 voornamen en 6338 afbeeldingen |
 Info afbeelding + een andere afbeelding |
Idesbald (ook Idesbaud of Idisbald) van der Gracht (ook van Ter Duinen) o.cist., België; abt; † 1167.
Feest 18 april.
Hij wordt rond 1090 geboren te Steenkerke (gem. Veurne) als zoon van een zekere Eggewaart Ter Gracht, een hereboer van de lagere landadel. Deze Eggewaart sticht vóór het jaar 1114 een kapel welke hij ten geschenke geeft aan de St-Bertinusabdij te St-Omer: Eggewaartskapelle.
Idesbald is aanvankelijk in dienst bij prinses Sybille, die gehuwd is met Diederik, hertog van de Elzas en graaf van Vlaanderen. Vervolgens wordt hij kanunnik aan de St-Walburgiskerk te Veurne (Furnes). In 1121 volgt hij het vrome voorbeeld van zijn vader na: hij schenkt allerlei goederen aan de St-Bertinusabdij. Bisschop Johannes van Thérouanne († 1130; feest 27 januari) bemiddelt daarbij. Op dat moment zijn zijn ouders, zijn vrouw en enkelen van zijn kinderen reeds gestorven. Er is alleen nog sprake van een zoon Heribrecht. Tot aan 1149 vervult hij allerhande ambten in het openbare leven. Daarna komt zijn handtekening onder officiële stukken niet meer voor.
Op zestigjarige leeftijd is hij ingetreden in het cisterciënzerklooster Ter Duinen te Koksijde aan de kust. Op dat moment staat het nog onder leiding van de eerste abt, Robrecht Gruuthuyse van Brugge († 1157; feest 29 april), die nog door Sint Bernardus van Clairvaux († 1153; feest 20 augustus) zelf was benoemd. Hij wordt priester gewijd, en krijgt de functie van voorzanger in de liturgie. In 1153 is abt Robrecht vertrokken om abt te worden in de moedervestiging te Clairvaux. Hij wordt opgevolgd door Albero, maar deze legt twee jaar later alweer zijn functie neer. Als derde abt wordt Idesbald gekozen, hoewel hij pas zes jaar monnik is.
Onder zijn leiding maakt het klooster een rustige tijd door en bloeit het monniksleven op. Hij verkrijgt een aantal schenkingen en weet een lang lopend conflict met de abdij van het naburige Winoksbergen tot een goed einde te brengen. Na twaalf jaar aan het hoofd gestaan te hebben sterft hij in geur van heiligheid. Dat is de reden waarom men hem bij wijze van uitzondering begraaft in een loden kist.
Verering & Cultuur
Vierhonderzevenenvijftig jaar later, op 21 april 1624 en op 13 augustus van het jaar daarna wordt de kist in aanwezigheid van hertogin Isabella, plechtig geopend. Het lijk ligt er nog volkomen gaaf bij. In 1627 wordt het overgebracht naar Brugge. Sinds 1834 rust het in de Potterie-abdij aan de Potterielei te Brugge. Idesbald wordt zalig verklaard in 1894.
Patronaten
Hij is patroon van het plaatsje Sint-Idesbald (gem. Koksijde); van Vlaamse adel; van polderboeren, zeelui, schippers en vissers en de Vlaamse kustbewoners. Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen koorts en reumatiek.
Afgebeeld
Hij wordt afgebeeld als cisterciënzerabt (staf; witte pij) met de kap over het hoofd getrokken.
[Bri.1953; Bvl.1985p:80-81; Gué.1880/4p:469; Lin.1999; S& S.1992; Dries van den Akker s.j./2010.04.10]
© A. van den Akker s.j.
