kerkvaders

Kerkvaders

Kerkvaders zijn de heilige schrijvers uit de eerste acht eeuwen van de kerkgeschiedenis die zich hebben ingezet voor de orthodoxe formulering van de christelijke geloofswaarheden. De oosterse schreven vooral in het Syrisch, Koptisch en Grieks, de westerse in het Latijn.

Onder hen neemt de oudste generatie van de zogeheten Apostolische Vaders een bijzondere plaats in, omdat zij nog in contact hebben gestaan met de apostelen zelf. De bekendste van hen is Ignatius van Antiochië.

Hoewel er tientallen, zo niet honderden kerkvaders zijn, wordt er zowel in de westerse als in de oosterse traditie een eigen viertal bijzonder in ere gehouden.

De vier westerse kerkvaders:
Ambrosius, afgebeeld als bisschop, meestal met een bijenkorf;
Hieronymus, meestal afgebeeld met kardinaalshoed, met een leeuw bij zich, soms als kluizenaar;
Augustinus, meestal afgebeeld als bisschop (tabberd, mijter, staf), met brandend hart in de hand;
Gregorius de Grote, afgebeeld als paus met tiara.

De vier oosterse kerkvaders:
Athanasius de Grote
Basilius de Grote
Gregorius van Nazianze
Johannes Chrysostomus.