× 
Klik in dit venster
op: http://beeldmeditaties.nl
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

           
welkom menu contact zoeken
HeiligenkalenderHeiligen op naamPatroonheiligenHedendaagse namenMeer...     
† 696  Moling van St-Mullins

Info afb.

Moling (ook Moiling, Molling, Mullins of Myllin, oorspronkelijk Taircell) van St-Mullins (ook Luachra, van Ferns, van Techmolin of - foutief - van Glendalough), Ierland; stichter & abt; † 696.

Feest 17 juni.

Moling werd in 614 onder bijzondere omstandigheden geboren. Zijn vader, Faelán,  was een vermogend man in Leinster. Hij was nog een verre nazaat van Cathaeir Mor, koning van Leinster en vorst van Ierland in 358. Eens was de zus van zijn vrouw op bezoek. Zij kwam uit Luachra. De heer des huizes raakte verliefd en zijn schoonzus keerde zwanger naar huis terug. Uit schaamte besloot ze het kind te baren in de buitenlucht. Het was winter. Op dat moment lag de sneeuw tot schouderhoogte. Toen ze op het punt stond het kind te doden, waren daar twee monniken, Brénainn en Collanach, die het van haar overnamen. Bij de doop noemden ze hem Taircell (of Daircell). Die naam betekent ‘verzameld’, verwijzing naar de duif van de Geest die de jongen onder haar vleugels verzamelde.

Vorming
Collanach had een schooltje voor slimme jongetjes van adellijke afkomst. Daar gaf hij hem een plaatsje. Hij was zo intelligent dat hij al gauw zelf les gaf aan zijn medescholieren. Tenslotte ontving hij de priesterwijding. Hij vroeg toestemming om er op uit te mogen om gelden bijeen te brengen voor de studenten. Zo liep hij eens onderweg een roversbende in de armen, een ‘spookachtig stel’. Ze dreigden hem te beroven van de bijeengebrachte gelden en hem dood achter te laten. Hij daagde ze uit en vroeg of hij mocht proberen te vluchten: ‘Kijken of ik sneller ben dan jullie.’ Ze gingen akkoord, want ‘wij zijn sneller als een hert, en onze hond is sneller dan de wind.’ Daarop maakte Taircell drie reuzensprongen die hem uiteindelijk deden belanden op een terrein rond een kerk. Van toen af werd hij Mo-ling genoemd. ‘Mo-‘ maakt van een naam een koosnaam; ‘linge’ schijnt oud Iers voor ‘sprong’. Mogen we Moling dus vertalen met ‘Spring-in-het-veld’? Van hem wordt gezegd dat hij op dat moment van zijn leven een jeugdige uitstraling had: zijn lijf blanker dan sneeuw; de kleur van zijn wangen warmer dan vuur.

Kluizenaar
Vervolgens trok hij er op uit om zelf ergens een nieuwe vestiging te beginnen, zoals gebruikelijk in de vroege Ierse middeleeuwen. Hij verlangde naar het kluizenaarsleven. Het was zijn moeder die zijn haren schoor in de typische Ierse monnikstonsuur: de voorste helft van de schedel kaal; de achterste helft samengebonden tot een paardenstaart. Zij raadde hem aan naar Sint Aidan (ook Maedoc) van Ferns te gaan († 626; feest 31 januari).
Hij vond wat hij zocht op een plek die bekend stond als ‘Kennedy’s grondgebied’(= grondgebied van Sint Kenneth? † 0599; feest 11 oktober), een plek waar Brendan de Zeevaarder († 578; feest 16 mei) zo’n dertig jaar eerder al een vuur had ontstoken; het brandde nog. Daar begon hij een eigen kloostervestiging. Later zou het daar heten ‘Huis van Moling’, het huidige St-Mullins. Hij liet een bouwmeester komen om een gebedshuis te bouwen. Toen het klaar was, vroeg de man net zo veel graan als er in het gebedshuis opgeslagen kon worden. Om hem op de proef te stellen liet Moling het kerkje op zijn kop zetten; het viel niet uit elkaar. Nu deed Moling overal navraag om de hoeveelheid graan bijeen te brengen. Lukte niet. Uiteindelijk moest er een wonder aan te pas komen om het verschuldigde bedrag op te brengen. Ook een manier om te vertellen dat het gebedshuis van onschatbare waarde was.

Kluizenaarsleven
Hij moet beresterk geweest zijn. Hij speelde het klaar met één hand gewas te oogsten over de lengte van anderhalve kilometer. Net als alle andere kluizenaars leefde hij in vriendschap met de dieren. Hij leerde een vos dat hij geen kippen meer mocht stelen. Een andere vos kreeg een boek te pakken om op te vreten. Boeken waren uiterst kostbaar. Hij sommeerde het dier het boek ongeschonden terug te brengen. Wat gebeurde.
Hij zou in Ferns de stichter-bisschop Sint Aidan zijn opgevolgd. Ook is er sprake van dat hij enige tijd in Glendalough zou hebben doorgebracht. Waarschijnlijk wordt hij daar verward met een naamgenoot.

Verering & Cultuur
Op de plek waar hij zijn klooster vestigde, in St-Mullins, bevinden zich thans de ruïnes van latere gebouwen. De oudste overblijfselen betreffen de basis van een ronde toren uit de 9e of 10e eeuw. In een van de - thans dakloze - ruimtes moet hij ooit begraven zijn geweest. De klank van zijn naam is terug te horen in een aantal Ierse plaatsnamen: natuurlijk St-Mullins, County Carlow; maar ook in Monamolin, County Wexford; Timolin, County Kildare; and Mullinakill, County Kilkenny. Daarnaast worden er op meerdere plaatsen St-Molingbronnen in ere gehouden.
In de bibliotheek van het Trinity College in Dublin wordt een handschrift bewaard uit de 8e eeuw dat zijn naam draagt: ‘Boek van Moling’. Het bevat de vier evangelies compleet met een afbeelding van elk van de evangelisten, enkele teksten voor de liturgie, plus een plattegrond van zijn kloostervestiging. Ook de met edelstenen versierde etui is bewaard gebleven. Wellicht werd het geschrift naar Sint Moling genoemd, omdat het een afschrift is van een door hem zelf geschreven tekst?

Afgebeeld
Met korenschoven in de arm; met een vos of met vee (os of stier).


Bronnen
[Ber.1898p:127.230; D'A.1985; Tou.1995p:171; websites: ‘Catholic Ireland’; ‘Omnium Sanctorum Hiberniae’; Dries van den Akker s.j./2018.06.03]

© A. van den Akker s.j.

VoorwoordHoe wordt men heilige?
© AuteursrechtWoordenboek
LeeswijzerGastenboek
Bronnen