× 
Klik in dit venster
op: http://beeldmeditaties.nl
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

           
welkom menu contact zoeken
HeiligenkalenderHeiligen op naamPatroonheiligenHedendaagse namenMeer...     
† ca 657  Cyran van St-Cyran

Info afb.

Cyran (ook Cyranus, Sigiran of Sigram) van St-Cyran (ook van de Brenne of van Lonrey of van Méobecq) osb; stichter & abt; † ca 657.

Feest 4 oktober (Lonrey) & 4 (Tours) & 5 december.

Hij was van adellijke afkomst. Zijn vader heette Sigelaïc en was bisschop van Tours; benoemde zijn zoon tot aartsdiaken. Dat wekte jaloezie. Bij de dood van zijn vader werd Cyran door de schatkistbewaarder van de stad, een zekere Stefanus, in het gevang opgesloten. Maar met deze Stefanus liep het zelf niet goed af: hij verviel in krankzinnigheid en werd door een andere bezetene met het zwaard om het leven gebracht. Onnodig te zeggen dat de middeleeuwse kroniekschrijver hierin een straf zag van God voor zijn onredelijke gedrag jegens Cyran.

Eenmaal bevrijd legde Cyran al zijn erebaantjes neer om ‘naakt de naakte Christus te volgen’. Hij zou eerst bedelmonnik geworden zijn in een kloostertje nabij Toulouse. Hier werd hem verweten dat hij te vaak ging vissen, maar hij was er alleen maar op uit om voedsel te verzamelen voor zijn medebroeders. Nu vertrok hij in gezelschap van een Ierse zwerfbisschop, Flavius, op pelgrimstocht naar Rome. Daar bezochten ze de heilige plaatsen. Ze keerden terug in de tijd van de oogst. Toen Cyran zag hoe de landarbeiders zich in het zweet moesten werken, sloot hij zich een tijdje bij hen aan, en werkte met hen mee. Zo volgde hij aldus een levensbeschrijving - het woord van de psalmist na: ‘Je zult het werk van je handen eten.’

Dat was opzienbarend, omdat werk in deze tijd alleen maar gedaan werd door slaven, lijfeigenen en onderhorigen; het hoorde bij de laagste maatschappelijke stand. Dat je deel uitmaakte van de hoger geplaatste klasse, bleek juist uit het feit, dat je gevrijwaard bleef van werk. Werk was minderwaardig. Zo zette hij zich aan een activiteit, die ver beneden zijn stand was, en maakte hij zijn woord waar dat hij in alle nederigheid ‘naakt de naakte Christus wilde volgen’.

Na afloop van het werk vertelde hij zijn medearbeiders over Christus of de heiligen, met als gevolg dat vele zich tot Christus bekeerden. Teruggekeerd in Frankrijk kreeg hij van een plaatselijke heer in de Berry een stuk bosgrond toegewezen waar hij een kluizenarijtje kon vestigen. Anderen sloten zich bij hem aan; ca 628. Het groeide uit tot klooster Méobecq in de Brenne. Later, in 641, stichtte hij nog een ander klooster op het naburige landgoed Lonrey.

Het verhaal gaat dat hij eens met een aantal monniken op weg was van Lonrey naar Méobecq, toen ze tegen het vallen van avond werden overvallen door struikrovers en van al hun hebben en houden werden beroofd. Maar de onverlaten werden gestraft. Doordat de nacht snel viel, verdwaalden ze in het bos, zwierven er de hele nacht in rond, en bleken bij het eerste morgenlicht voor de deur van klooster Méobecq te staan. Omdat ze geloofden aan zwarte kunst en tovenarij, lieten ze paarden en bagage achter en namen de vlucht.

Bij een andere gelegenheid waren ze onderweg en bereikten tegen de avond een boerderij waar ze gastvrij werden onthaald. De monniken deden daar bij kaarslicht hun gebeden. Maar plotseling woei de kaars uit. De boerenjongen die daarvoor moest zorgen was in grote verlegenheid. Hij had nagelaten vuur in reserve te houden en nieuw vuur maken duurde een hele tijd. Maar Cyran glimlachte: ‘Geen nood, jongen, ik draag het vuur van Gods Geest in me.’ Hij maakte een kruisteken over de kaars en deze ging vanzelf weer aan.

Over de laatste levensjaren van Cyran zwijgen de kronieken. Men weet alleen dat hij heel oud is geworden, stierf aan een zware koortsaanval en werd begraven in Lonrey, nu St-Cyran.


Bronnen
[Bdt.1925;Gb3.1987; Gué.1880/14p:77; Lin.1999;Pra.1988; Dries van den Akker s.j./2007.09.25]

© A. van den Akker s.j.

VoorwoordHoe wordt men heilige?
© AuteursrechtWoordenboek
LeeswijzerGastenboek
Bronnen