× 
Klik in dit venster
op: http://beeldmeditaties.nl
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

           
welkom menu contact zoeken
HeiligenkalenderHeiligen op naamPatroonheiligenHedendaagse namenMeer...     
De Roos als symbool

De roos is een dubbelzinnig symbool; zij duidt enerzijds op eeuwigheid (met hemelse volmaaktheid, volheid, goddelijke kracht, ideale wereld, levensgeheim, het onbekende, schoonheid en vreugde) en anderzijds op menselijke hartstochten, die van voorbijgaande aard zijn (met lustbevrediging, de vreugde van de wijn, zinsbegoocheling en betovering). Zij is tegelijk leven en dood, vruchtbaarheid en maagdelijkheid.

Bij de christenen herinnert zij aan het paradijs. Rode rozen betekenen liefde, naastenliefde; op Golgotha ontspringen ze uit Christus' wonden. De witte roos verzinnebeeldt onschuld, reinheid en kuisheid; op kerstvoorstellingen bloeien er in de winter en duiden op Maria als Koningin des Hemels. In haar litanie wordt Maria aangeroepen als 'mystieke roos'.

In 1946 publiceerden Gabriël Smit (rijmpjes) & Piet Worm (prentjes) een boekje over heiligen voor kinderen.
'Roosjes uit de Hemeltuin'; Utrecht/Antwerpen, De Fontein, 1946. Het opent met een rijmpje voor Maria:

Maria is van alle rozen,
Die God zich in zijn hemelhof
Tot lust en sieraad heeft gekozen,
De allerschoonste – haar zij lof.
O Moeder van de liefsten Heer,
Ik zal u prijzenmeer en meer.’

Van Elisabeth van Thüringen wordt verteld, dat zij herhaaldelijk tegen de zin van haar schoonfamilie voedsel bracht naar de armen. Eens ging haar man haar achterna met de vraag wat zij in haar kleed droeg. Bij het openen ervan vielen er rozen uit. Eenzelfde of soortgelijke legende wordt verteld van Elisabeth van Portugal en Eelko van Lidlum.

© A. van den Akker s.j.